Kamienica Siebeneicherowska

Kamienica Siebeneicherowska to zabytkowy budynek mieszkalny znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy Stare Miasto, przy ulicy Grodzkiej 7. Historia tego miejsca sięga XIV wieku, kiedy to wzniesiono tu pierwszy murowany, parterowy dom. W kolejnych stuleciach budynek był stopniowo rozbudowywany i nadbudowywany, zyskując pierwsze, drugie i trzecie piętro. W połowie XVI wieku Mateusz Siebeneicher założył w kamienicy oficynę drukarską, a jego syn Jakub rozwinął działalność, otwierając w 1593 roku księgarnię. Po śmierci Jakuba w 1604 roku zakładem zarządzała przez sześć lat jego wdowa, Anna Siebeneicherowa. W I połowie XIX wieku wnętrza otrzymały klasycystyczny wystrój, z którego pochodzą malowidła ścienne na pierwszym piętrze, przedstawiające m.in. port morski i port skalisty z wodospadem. Kamienica ucierpiała podczas wielkiego pożaru Krakowa w 1850 roku, kiedy spłonęło ostatnie piętro; odbudowę zakończono w 1876 roku. W 1976 roku budynek wraz z oficyną zachodnią i podwórzem został wpisany do rejestru zabytków. Obiekt jest interesujący dla miłośników historii i architektury, a jego lokalizacja w centrum Krakowa ułatwia zwiedzanie.