Kamienica Wikowicowska w Krakowie

Kamienica Wikowicowska, znana też jako Kamienica Lanierowa, to zabytkowy budynek przy ulicy Grodzkiej 29 w Krakowie, na Starym Mieście. Została wzniesiona w drugiej połowie XIII wieku na miejscu zniwelowanego wału obronnego Okołu. Pierwotnie jednotraktowa, w XV wieku rozbudowano ją do typowego układu kamienicy krakowskiej z maciochem nad przechodem. Na początku XVII wieku przeszła barokową przebudowę, z której zachowały się portal, trzy kamienne filary międzyokienne (jeden z gmerkiem złotnika D. Knipera) oraz polichromowany strop belkowy. W latach 1628–1665 należała do rodziny Lanierów, a nazwa Wikowicowska pojawiła się w źródłach w 1720 roku. Budynek spłonął podczas wielkiego pożaru Krakowa w 1850 roku, a w 1856 odbudowano go według projektu Ignacego Hercoka, nadając mu klasycystyczną fasadę i trzecie piętro. We wnętrzach zaprojektowano salon Lindquistów o barokowym wystroju, znany z ikonografii. Na początku XX wieku mieścił się tu sklep jubilerski Wilhelma Krengla oraz siedziba Towarzystwa Ubezpieczeń na Życie „Resham”. W 1908 roku doszło tu do głośnego napadu rabunkowego na jubilera. Od 1910 roku kamienica jest własnością komunalną. W 1966 roku wpisano ją do rejestru zabytków. Dziś stanowi cenny przykład średniowiecznej architektury przekształconej w kolejnych epokach, a jej historia odzwierciedla dzieje Krakowa.